ویال پودر تزریقی ایمی پنم سیلاستاتین


موارد مصرف
عفونت های خفیف تا متوسط مجاری تنفسی تحتانی پوست و ساختمن های مرتبط با پنیکولوژی

عفونت های داخل شکمی خفیف تا متوسط

ایمی پنم یک کاباپنم آنتی باکتریال بتالاکتام است I که در کلیه متابولیزه می شود همیشه همراه با سیلاستاتین تجویز می شود که یک مهار کننده آنزیم است و این امر باعث افزایش غلظت های ادراری فرم فعال دارو می شود .

ایمی پنم جهت درمان عفونت هایی مثل عفونت های افراد مبتلا به نقص ایمنی (همراه با نوتروپنی)، عفونت های داخل شکمی، عفونت های استخوان و مفاصل، عفونت های پوست و بافت نرم، عفونت های راه ادراری و راه صفراوی، پنومونی اکتسابی بیمارستانی وسپتی سمی کاربرد دارد.
مكانیسم اثر
سیلاستاتین به عنوان مهارکننده آنزیم دهیدروپپتیداز در کلیه سبب مهار متابولیسم کلیوی ایمی پنم و تولید متابولیت های نفروتوکسیک و غیر فعال می شود. ملح سدیم این دارو همراه با آنتی بیوتیک ایمی پنم تجویز شده و سبب مهار متابولیسم کلیوی ایمی پنم و تولید متابولیت های نفروتوکسیک و غیر فعال می شود و در نتیجه غلظت ادراری بالا و مطلوبی از ایمی پنم حاصل می شود.
هشدارها
موارد حساسیت جدی و گاهی کشنده مثل شوک آنافیلاکتیک در بیماران مصرف کننده داروهای بتالاکتام دیده شده است.

در بیماران دارای سابقه حساسیت به پنی سیلین احتمال بروز عوارض جدی تر بیشتر می باشد.
موارد منع مصرف
در افراد دارای حساسیت به هر یک از اجزای دارو ممنوع می باشد.
عوارض جانبی
این دارو همیشه همراه با مهارکننده آنزیمی سیلاستاتین تجویز می شود و بنابراین تجارب بالینی حاصل مرتبط با ترکیب هر دو است و عوارض جانبی ناشی از ترکیب این دو دارو همانند عوارض ناشی از دیگر بتا لاکتام ها می باشد. واکنش های افزایش حساسیت مثل راش های پوستی، کهیر، ائوزینوفیلی، تب و ندرتاً آنافیلاکسی می توانند رخ دهند. آثار گوارشی مثل حالت تهوع و استفراغ، اسهال، بی رنگ شدن دندان ها و زبان و تغییر در حس چشایی می توانند ایجاد شوند. مواردی از افزایش در مقادیر آنزیم های کبدی و اختلال در پارامترهای خونی مثل تست combs مثبت مشاهده شده است. متعاقب تزریق واکنش های موضعی مثل درد و یا ترومبوفلبیت می توانند رخ دهند. متعاقب مصرف imipenem-cilastatin تشنج رخ داده است مخصوصاً در بیماران دارای سابقه یک ضایعه سیستم عصبی مرکزی و یا عملکرد ضعیف کلیوی اما گاهی هم در افرادی که فاقد فاکتورهای مستعد کننده بوده اند و با دوزهای توصیه شده تشنج رخ داده است. سیلاستاتین مانع از ایجاد نفروتوکسیستی دیده شده در مصرف مقادیر زیاد imipenem در مطالعات حیوانی شده است. در کودکان یک تغییر رنگ در ادرار به سمت قرمز که ضرری هم ندارد مشاهده شده است.

 

پیشگیری از عوارض جانبی:

ایمی پنم-سیلاستاتین را نباید در مورد بیمارانی که معلوم شده است به آن حساسیت دارند تجویز شود و در مورد بیماران حساس به پنی سیلین، سفالوسپورین ها و دیگر بتالاکتام ها به علت وجود احتمال بروز واکنش های افزایش حساسیت متقاطع، تجویز این دارو باید با احتیاط صورت گیرد. در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی باید با احتیاط تجویز شود و دوز تجویزی به طور متناسب کاهش یابد. در بیماران مبتلا به اختلالات سیستم عصبی مرکزی مثل صرع مراقبت ویژه مورد نیاز است.
تداخل های دارویی
در صورت مصرف سایر داروها خصوصا پروبنسید و سیکلوسپورین پزشک خود را مطلع کنید.

در بیماران تحت درمان در صورت تجویز همزمان ganciclovir، صرع مشاهده شده است.

مقدار مصرف
مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند.

دیگر محصولات این گروه