قرص متورال 50 ®

 موارد مصرف
متوپرولول در درمان آنژین صدری مزمن، كنترل زیادی فشا رخون (به تنهایی یا همراه با سایر داروهای كاهنده فشارخون) و پیشگیری از انفاركتوس مجدد میوكارد مصرف می‏شود.
هشدارها


1- مصرف این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان صورت گیرد: سابقه آلرژی، آسم نایژه‌ای، آمفیزم یا برونشیت غیر آلرژیك، نارسایی احتقانی قلب، دیابت، پركاری تیروئید، افسردگی روانی یا سابقه ابتلاء به آن.

2- مقدار مصرف این دارو در سالمندان باید بر اساس پاسخ بیمار تعیین شود. زیرا از یك طرف به علت كاهش حساسیت این بیماران به اثر دارو ممكن است افزایش مقدار مصرف لازم باشد و از طرف دیگر به علت كاهش توانایی متابولیسم و دفع دارو، كاهش مقدار مصرف ممكن است ضرورت یابد.

3- در بیماران مبتلا به عیب كار كلیه، مقادیر مصرف متوپرولول باید كاهش یابد.

4- در صورت بروز افسردگی ناشی از این دارو، مصرف آن باید قطع شود.

5- اگر بعد از یك دوره درمان طولانی با این دارو قطع مصرف آن ضرورت پیدا كند، باید به تدریج و حداقل طی سه روز تا دو هفته مصرف دارو قطع شود. در طول این مدت، بیمار باید از فعالیت‌های شدید بدنی پرهیز كند تا خطر بروز انفاركتوس میوكارد یا آریتمی به حداقل برسد. اگر پس از قطع مصرف دارو، علایم قطع مصرف بروز كرد، باید مصرف دارو را به طور موقت مجدداً شروع نمود و به دنبال بهبود بیمار، مصرف دارو را با احتیاط قطع كرد.

6- در طول مصرف این دارو، پیگیری عملكرد قلب، تعیین نبض، اندازه‌گیری فشار خون و ثبت نوار قلبی و اندازه‌گیری ضربان قلب ضروری است.
فارماكوكینتیك
حدود 95 درصد دارو از مجرای گوارش جذب می‏شود. پیوند این دارو به پروتئین كم است. متابولیسم دارو كبدی و نیمه‏عمر آن 7-3 ساعت می‏باشد. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر از راه خوراكی 4-6 ساعت و از راه تزریق وریدی 20 دقیقه است. دفع دارو از راه كلیه است (10-3 درصد دارو بصورت تغییرنیافته دفع می‏شود
موارد منع مصرف


این دارو در شوك قلبی، نارسایی آشكار قلب، بلوك قلبی درجه دو یا سه دهلیزی-بطنی، برادی كاردی سینوسی و كاهش فشار خون سیستولیك به كمتر از 100 میلی‌متر جیوه(برای پیشگیری از انفاركتوس مجدد میوكارد)‌نباید مصرف شود.
عوارض جانبی


برادی كاردی علامتی (سرگیجه)، اسپاسم برونش(اشكال در تنفس یا خس خس سینه)، نارسایی احتقانی قلب(تورم مچ پا و اندام‌های تحتانی، تنگی نفس)، افسردگی روانی و كاهش گردش خون محیطی(سردی دست‌ها و پاها) با مصرف این دارو گزارش شده است.
تداخل های دارویی


مقدار مصرف انسولین و داروهای خوراكی پایین‌آورنده قند خون، هنگام مصرف همزمان با این دارو باید تنظیم گردد تا از كاهش بیش از حد قند خون جلوگیری شود. در صورت مصرف همزمان داروهای مسدودكننده گیرنده بتا-آدرنرژیك با داروهای مسدودكننده كانال‌ها كلسیمی یا كلونیدین، اثرات كاهش فشار خون ممكن است تشدید شود. مصرف همزمان داروهای مهاركننده مونوآمین اكسیداز با این دارو (مانند فورازولیدون و پروكاربازین) به علت امكان افزیش شدید فشار خون، توصیه نمی‌شود. در صورت مصرف همزمان این دارو با آمین‌های مقلد سمپاتیك كه دارای فعالیت بتا-آدرنرژیك هستند، ممكن است اثرات هر دو دسته دارو كاهش یابند. گزانتین‌ها در صورت مصرف همزمان با این دارو ممكن است موجب مهار اثرات درمانی هر دودسته دارو شوند. همچنین، كلیرانس تئوفیلین افزایش می‌یابد.
نكات قابل توصیه


1- هیچ یك از نوبت‌های مصرف این دارو نباید فراموش شود، به خصوص اگر روزی یك بار مصرف می‌شود.

2- این دارو، زیادی فشار خون را درمان نمی‌كند، بلكه آن را كنترل می‌نماید. مصرف آن ممكن است تا پایان عمر ضروری باشد.

3- مصرف دارو حتی در صورت احساس بهبودی باید ادامه یابد.

4- در صورتی كه یك نوبت دارو فراموش شود، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود. ولی اگر تا زمان مصرف نوبت بعدی 4 ساعت باقمیانده باشد، از مصرف آن نوبت باید خودداری شده و مقدار مصرف بعدی نیز دوبرابر نگردد.

5- در بیماران مبتلا به دیابت، با مصرف این دارو علائم كمی قند خون ممكن است پوشانده شود یا غلظت قند خون افزایش پیدا كند یا كاهش قند خون طولانی شود.

6- از مصرف این دارو با سایر داروها، به ویژه داروهای مقلد سمپاتیك كه نیاز به نسخه پزشك ندارند، باید خودداری شود.

7- قبل از قطع مصرف دارو، باید با پزشك مشورت شود.

8- به علت احتمال بروز سرگیجه، خواب‌آلودگی و منگی، هنگام رانندگی یا كار با وسایلی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود.
مقدار مصرف
خوراكی

بزرگسالان: در درمان آنژین صدری و به عنوان كاهنده فشار خون، ابتدا 100 میلی‌گرم یك بار در روز در یك نوبت (زیادی فشار خون) یا چند نوبت (آنژین یا زیادی فشار خون) مصرف می‌شود كه این مقدار در فواصل یك هفته‌ای بر اساس نیاز و تحمل بیمار تا مقدار تام mg/day450 ممكن است افزایش یابد. در بعضی از بیماران جهت كنترل رضایت‌بخش فشار خون، ممكن است به مصرف مقدار تام دارو در سه مقدار منقسم نیاز باشد. در انفاركتوس میوكارد،به عنوان درمان سریع، ابتدا 50 میلی‌گرم(برای بیمارانی كه مقدار تام وریدی را تحمل می‌كنند) یا 50-25 میلی‌گرم (برای بیمارانی كه مقدار تام وریدی را تحمل نمی‌كنند) هر 6 ساعت 15 دقیقه پس از شروع آخرین مقدار منقسم وریدی یا به محض این كه وضعیت بالینی بیمار مناسب شود، مصرف می‌شود. این مقدار تا 48 ساعت ادامه می‌یابد. در درمان تأخیری 100 میلی‌گرم دو بار در روز برای حداقل 3 ماه و احتمالاً 3-1 سال مصرف می‌شود.

دیگر محصولات این گروه