کپسول آلفن اس آر 100 ®


موارد مصرف
دیکلوفناک سدیم از داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی می باشد که از آن در درمان بیماری هایی از قبیل آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت استفاده

می شود.
مكانیسم اثر
دیكلوفناك از مهار كننده های قوی آنزیم سیكلواكسیژناز است. این دارو همچنین پروستاگلندین ها، پروستاسایكلین و ترومبوكسان را كاهش می دهد.
هشدارها
1. در بیماران دچار اختلالات كلیوی، كبدی یا قلبی، با احتیاط و با حداقل میزان ممكن به كار رود. در ضمن وضعیت عملكرد كلیه مرتباً كنترل گردد.

2. در بیماران دچار زخم معده فعال از مصرف خودداری شود. همچنین بیماران با سابقه زخم بهتر است از مصرف این دارو پرهیز نموده و در صورت بروز صدمات معده ای- روده ای مصرف آن قطع گردد.

3. این دارو در افراد پیر و همچنین افرادی كه سابقه حمله آسم و حساسیتی دارند با احتیاط مصرف شود.

طی 2 سال گذشته گزارشات متعددی از فلج ناشی از تزریق دیكلوفناك در كودكان زیر 13 سال به مركز ثبت و بررسی عوارض جانبی داروها ارسال شده است.
فارماكوكینتیك
دیكلوفناك از راه های خوراكی یا ركتوم به طور كامل جذب می گردد. حداكثر غلظت سرمی 2 ساعت بعد از مصرف خوراكی ایجاد می شود. اتصال پروتئینی دارو 99 درصد بوده و متابولیت های دارو غیر فعال و نیمه عمر آن 2 ساعت است. دارو عمدتاً از راه ادرار دفع می گردد.
موارد منع مصرف
در بیماران حساس به ASA یا دیگر داروهای NSAID و بیماران دچار پورفیری كبدی نباید مصرف شود.
عوارض جانبی
هر دارو به موازت اثرات درمانی ممکن است باعث بروز بعضی عوارض ناخواسته نیز شود. اگر چه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود در صورت بروز عوارض نیز با پزشک یا داروساز مشورت نمایند.

اریتمی، تاکی کاردی،افزایش فشار خون، ادم و احتباس مایعات، سردرد،سرگیجه، تهوع و استفراغ، اسهال، یبوست، دردهای شکمی، گرفتگی عضلات، بی اشتهایی، برافروختگی، پرادراری،آب ریزش، تنگی نفس، دوبینی، ترس از نور و تاری دید از عوارض مربوط به مصرف این دارو می باشد.
تداخل های دارویی
در مصرف همزمان با مهاركننده های انزیم تبدیل كننده آنژیوتانسین(ACE)، سبب مهار اثر ضد فشار خون این داروها گردیده، و احتمالاً خطر نارسایی كلیوی و هیپركالمی را افزایش می دهد. مصرف داروهای ضد میكروبی از دسته كینولون ها همراه دیكلوفناك خطر بروز تشنج را افزایش می دهند. خطر سمیت كلیوی در صورت مصرف همزمان سیكلوسپورین و دیكلوفناك افزایش می یابد. دفع لیتیوم و نیز احتمالاً متوتركسات به وسیله این دارو كاهش یافته، سمیت آنها افزایش می یابد.
نكات قابل توصیه
سالمندان نسبت به عوارض این دارو به ویژه بروز زخم های گواشی مستعد ترند.توصیه می شود مصرف آن در سالمندان با حداقل دوز صورت گیرد.

بی ضرر بودن و اثر بخشی این دارو در کودکان به اثبات نرسیده است.
مقدار مصرف
مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند و مقدار مصرف آن در بیماران مختلف متفاوت می باشد.

دیگر محصولات این گروه